KLUBOVI KAO OSNOVA
U klupskom vaterpolu, Srbija, Hrvatska, Italija i Mađarska, istorijski čine veliku četvorku po ostvarenim rezultatima.
Međutim, prethodnih godina nije bilo srpskih klubova u završnim mečevima Lige šampiona. Izuzetak je prethodna sezona, kada je ekipa Novog Beograda na kraju poražena od Pro Reka i to nakon izvođenja peteraca.
Pre toga, Radnički Kragujevac je 2014. godine igrao finale LŠ, Crvene zvezda je osvojila to isto takmičenje 2013. godine, dok je Partizan bio najbolji 2011. godine u tadašnjoj Evroligi.
Najveći problem u klupskoj konkurenciji je nedostatak konstantnosti u pogledu finansija. Vaterpolo je sport u koji nisu potrebna prevelika ulaganja, ali isto tako ne spada u profitabilne sportove.
Projekat moćne Crvene zvezde bio je kratkog daha, osvojena je LŠ, ali ubrzo nakon toga su prestala veća ulaganja, tako da su izostali uspesi u Evropi. Novi Beograd je formiran sa ciljem da se napravi velika evropska sila, ali pitanje je koliko dugo će bez jake navijačke podloge ovaj klub uspeti da se održi na visokom nivou.
Radnički iz Kragujevca je godinama u vrhu srpskog vaterpola, ali ubrzo nakon osvajanja Kupa evrope 2013. godine i pomenutog finala LŠ, zapao je u finansijske probleme, pa je 2016. godine nastavio da postoji pod novim imenom.
Kriza u VK Partizan, koja traje već duži niz godina, sigurno je jedan od razloga nedostatka veće baze kvalitetnih mladih igrača.
Proporcionalna i redovna ulaganja u ova četiri kluba, uz održavanje dobrih uslova za rad u Nišu, Novom Sadu i Šapcu, sigurno bi dovela do napretka u ovom polju, a samim tim boljitka za najtrofejniju srpsku reprezentaciju.